Ciężarówka stoi na pasie awaryjnym, rusza dalej jeszcze tego samego dnia.

Pękła mi wewnętrzna opona w bliźniaku o drugiej w nocy, dwadzieścia kilometrów od granicy. Zadzwoniłem i odebrali po rumuńsku, co samo w sobie zdejmuje połowę stresu. Przyjechali w czterdzieści minut z właściwym rozmiarem i o czwartej jechałem dalej w stronę Perpignan.

Mamy flotę dwunastu chłodni i jeden agregat stanął w Mataró z rybami na pace. Zrozumieli pilność bez tłumaczenia dwa razy. Uruchomili go na miejscu i tego samego dnia przysłali raport ze zdjęciami dla ubezpieczyciela.

Pękł mi miech w naczepie załadowanej paletami płytek. Byłem pewien, że to laweta i stracony cały dzień. Przyjechali z poduszką, wymienili na poboczu i sprawdzili wysokość jazdy, zanim mnie wypuścili.

Zablokowany zacisk naczepy na parkingu i nie mogłem ruszyć. Rozmawiali ze mną po bułgarsku i tłumaczyli krok po kroku, co sprawdzić, kiedy jechali. Zwolnili zacisk, wymienili klocki i sprawdzili ciśnienia przed podpisaniem.

Zerwany pasek osprzętu przy porcie, z zaklepanym oknem załadunku. Przywieźli właściwy pasek i napinacz, a ja nie musiałem szukać numeru części. Straciłem okno, ale nie cały dzień.

Ciężarówka weszła w tryb awaryjny przez usterkę AdBlue i ograniczała do czterdziestu. Odczytali sterownik na poboczu, znaleźli sondę i wypuścili mnie z pełną mocą. Wytłumaczyli też, co sprawdzić w warsztacie u siebie.